Dach podwieszany Risto Pomiar i Dane Techniczne

Dach podwieszany Risto Pomiar

S – szerokość tkaniny (od 150 do 600cm)
W – wysięg osłony (od 150 do 400cm)

na zamówienie można też wykonać dowolne i nietypowe wymiary.

Schemat techniczny prezentuje widok od spodu dachu rzymskiego Risto zamontowanego w konstrukcji pergoli przy ścianie budynku, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów wymiarowania. Jasnoszara tkanina osłonowa, podzielona poprzecznymi profilami na siedem sekcji i rozpięta na pięciu równoległych liniach prowadzących, została opisana trzema zielonymi symbolami wymiarowymi. Litera W oznacza szerokość całkowitą zadaszenia mierzoną wzdłuż belek konstrukcyjnych, litera S określa wysięg, czyli pełną długość rozwiniętego materiału od ściany do czoła pergoli, natomiast litera f wskazuje głębokość pojedynczej fali materiału, czyli odległość między sąsiednimi profilami usztywniającymi. System prowadnic obejmuje cztery linie czerwone oraz jedną błękitną, a mechanizm sterowania sznurkowego jest poprowadzony wzdłuż ramy konstrukcji. Po prawej stronie widnieje czarna strzałka z opisem „kierunek rozwijania”, wyznaczająca oś ruchu zadaszenia. Grafika na białym tle precyzyjnie definiuje nazewnictwo wymiarów niezbędnych do zamówienia i poprawnego montażu osłony w świetle konstrukcji.

Widok pergoli z zamontowanym dachem od spodu

S – szerokość tkaniny (od 150 do 600cm)
W – wysięg osłony (od 150 do 400cm)
f – odległość między usztywnieniami tkaniny

Odległość między usztywnieniami jest zależna od wymiaru. Zazwyczaj wynosi od 30 do 60cm.
Dokładna jej wartość jest podawana po złożeniu zamówienia.

Zdjęcie przedstawia techniczny schemat wymiarowania złożonego dachu rzymskiego systemu Risto, zamontowanego na drewnianej konstrukcji pergoli przyściennej. Głównym elementem ilustracji jest pakiet szarej tkaniny akrylowej, która po złożeniu formuje pionowe, równoległe fałdy zwisające pod poprzeczną belką konstrukcyjną. Na białej elewacji budynku, do której przylega pergola, naniesiono zieloną grafikę pomocniczą w formie przerywanych linii oraz dwustronnej strzałki z oznaczeniem "Pk". Symbol ten wskazuje na wysokość pakietu materiału po jego całkowitym złożeniu, mierzoną od spodu belki drewnianej do najniższego punktu zwisających fal tkaniny. Konstrukcja pergoli wykonana jest z belek o naturalnym, jasnobrązowym odcieniu drewna, a wzdłuż nich poprowadzone są stalowe linki napinające, na których wspiera się system przesuwny zadaszenia. W tle, pod błękitnym niebem, widoczne są fragmenty zabudowań oraz metalowa drabina, co sugeruje sytuację montażową lub wystawową.

Wysokość pakietu tkaniny

Pk – wysokość pakietu tkaniny (cm)

Wysokość pakietu tkaniny po zwinięciu materiału Pk to średnio 35-45cm. Wymiar Pk jest uzależniony od ilości usztywnień na tkaninie (rurek) oraz od ich odległości między sobą.

Układ linek w dachu rzymskim Risto (napęd ręczny sznurkowy)

1. Uchwyt (oczko) linki

2. Knaga zamocowana do podpory, miejsce obsługiwania linek napędowych

3. Napinacz linki nośnej

4. Supeł linki napędowej

• Linka napędowa lewa

• Linka napędowa prawa

• Linka nośna stalowa (zamknięty obieg)

W zależności od wielkości zadaszenia tkaninowego, różni się ono rozkładem linek nośnych i napędowych. Każda linka przepleciona jest przez system uchwytów (1) mocowanych pod konstrukcją pergoli oraz przez oczka w belkach tkaniny, umieszczonych w najwyższym punkcie „fali”. Stalowa linka nośna jest odpowiedzialna za odpowiednie naprężenie materiału, dzięki użyciu napinaczy (3), system ten zapewnia dużą sztywność tkaniny.

Dla dachów rzymskich o mniejszych wymiarach, do sterowania tkaniną używa się jednej linki napędowej. W ponad 3-metrowych osłonach, wykorzystuje się dwie linki napędowe – lewą i prawą. Linka napędowa posiada supły (4) we frontowej części tkaniny, które umożliwiają zwijanie i rozwijanie dachu za pomocą linek. W zależności od systemu, linka napędowa poprowadzona jest do jednej lub dwóch knag (2), które mogą być umieszczone w dowolnym miejscu, najczęściej na podporze pergoli. To właśnie w tych miejscach steruje się zadaszeniem.

Schemat techniczny prezentuje widok od spodu dachu rzymskiego Risto zamontowanego w konstrukcji pergoli przylegającej do ściany budynku, skupiając się na układzie trzech prowadnic linkowych. Jasnoszara tkanina osłonowa, podzielona poprzecznymi profilami na siedem sekcji, jest rozpięta na trzech równoległych liniach: dwóch skrajnych w kolorze czerwonym oraz jednej centralnej w kolorze błękitnym. System sterowania sznurkowego, zaznaczony liniami zielonymi i niebieskimi, przebiega wzdłuż ramy i zbiega się w narożnikach przy czarnych wspornikach montażowych. Na grafice znajdują się zielone okręgi z numeracją wskazującą kluczowe detale techniczne: punkt pierwszy oznacza metalowy uchwyt oczkowy przy ścianie, punkt drugi wskazuje na narożne wyprowadzenie sznurka sterującego, punkt trzeci przedstawia powiększoną stalową śrubę rzymską do regulacji napięcia, a punkt czwarty określa miejsce połączenia linki napędowej z profilem tkaniny. Po prawej stronie widoczna jest strzałka z opisem „kierunek rozwijania”, wskazująca wysuw materiału od strony ściany. Całość na białym tle stanowi przejrzystą instrukcję rozmieszczenia osprzętu dla węższych wariantów zadaszenia, wymagających trzech punktów podparcia.

Jeden obieg | Jedna linka napędowa

Schemat techniczny prezentuje widok od spodu dachu rzymskiego Risto zamontowanego wewnątrz drewnianej ramy pergoli, przylegającej do ściany budynku. Jasnoszara tkanina zadaszenia, podzielona poprzecznymi profilami na siedem sekcji, jest prowadzona na pięciu równoległych liniach, które oznaczono kolorami w celach instruktażowych: trzy prowadnice czerwone (zewnętrzne i środkowa) oraz po jednej prowadnicy w kolorze błękitnym i zielonym. System linek sterujących przebiega wzdłuż ramy konstrukcyjnej, łącząc się w narożnikach przy czarnych wspornikach montażowych. Na grafice umieszczono zielone znaczniki z numeracją wskazującą kluczowe komponenty: punkt pierwszy to metalowy uchwyt oczkowy przy belce, punkt drugi wskazuje na narożne wyprowadzenie linek, punkt trzeci przedstawia powiększoną stalową śrubę rzymską służącą do regulacji naciągu, a punkt czwarty oznacza miejsce mocowania linki do profilu. Po prawej stronie schematu znajduje się pionowa strzałka z napisem „kierunek rozwijania”, wskazująca ruch materiału od ściany w stronę czoła pergoli. Całość na białym tle precyzyjnie objaśnia mechanikę napędu sznurkowego i sposób rozmieszczenia osprzętu montażowego.

Jeden obieg | Dwie linki napędowe

Schemat techniczny dachu rzymskiego Risto prezentuje widok pergoli od spodu, ilustrując skomplikowany system prowadnic i mechanizmów sterujących zamontowany przy ścianie budynku. Jasnoszara tkanina osłony, podzielona poprzecznymi profilami na siedem sekcji, jest rozpięta na pięciu równoległych liniach prowadzących, oznaczonych kolorami dla celów instruktażowych. Trzy centralne prowadnice oraz skrajna prawa zostały zaznaczone kolorem czerwonym, natomiast jedna z prowadnic bocznych wyróżnia się kolorem błękitnym. Wzdłuż ramy konstrukcyjnej poprowadzono system sznurków napędowych w kolorach zielonym i niebieskim, które zbiegają się w narożnikach przy czarnych wspornikach montażowych. Na schemacie umieszczono ponumerowane zielone punkty wskazujące na kluczowe komponenty: punkt pierwszy i czwarty odnoszą się do metalowych uchwytów oczkowych mocowanych do drewnianych belek, punkt drugi wskazuje na narożne wyprowadzenie linek sterujących, a punkt trzeci, powiększony w dolnej części grafiki, przedstawia stalową śrubę rzymską (naciąg) służącą do precyzyjnej regulacji napięcia systemu. Po prawej stronie widnieje napis „kierunek rozwijania” wraz ze strzałką skierowaną w dół, wskazującą ruch tkaniny od ściany na zewnątrz. Całość kompozycji na białym tle, uzupełniona szarym blokiem symbolizującym ścianę u góry, stanowi kompleksową pomoc wizualną przy montażu i konfiguracji napędu sznurkowego.

Dwa obiegi | Dwie linki napędowe

Grafika przedstawia szczegółowy schemat techniczny systemu sterowania i montażu dachu rzymskiego Risto na białym tle. Po prawej stronie widoczny jest fragment jasnoszarego zadaszenia z poprzecznymi profilami, stabilizowanego przez stalowe linki. Kluczowe elementy konstrukcyjne zostały wyróżnione i powiększone w zielonych okręgach. W centralnej części grafiki zaprezentowano stalowy uchwyt oczkowy, składający się z prostokątnej podstawy z czterema otworami montażowymi oraz grubego, półkolistego ucha. Lewy okrąg zawiera powiększony schemat przekroju profilu, na którym zaznaczono kolorowymi liniami przebieg mechanizmu: czerwoną linią oznaczono uchwyt linki nośnej, a niebieską uchwyt linki napędowej, co ilustruje sposób prowadzenia systemu sznurkowego wewnątrz prowadnic. Z prawej strony zwisa pionowa linka sterująca z obciążnikiem, połączona z systemem napędowym. U dołu grafiki znajduje się czarny napis informujący, że umiejscowienie uchwytów może się różnić w zależności od wymiarów całkowitych produktu. Całość ma charakter instruktażowy, precyzyjnie wyjaśniając interakcję między elementami montażowymi a linkami napinającymi zadaszenie.

Umiejscowienie uchwytów oczkowych

Rozmieszczenie uchwytów oczkowych różni się w zależności od zamawianych wymiarów tkaniny dachu.

Na rysunku przedstawiony jest przykład uchwytów skrajnych linki nośnej i linki napędowej. Może występować sytuacja w której uchwyty oczkowe umieszczone są np. jeden nad drugim.

Zdjęcie prezentuje kolaż trzech fotografii dokumentujących techniczne aspekty wykonania tkaninowego dachu rzymskiego Risto. Po lewej stronie znajduje się zbliżenie na szarą tkaninę akrylową z widocznymi precyzyjnymi przeszyciami tworzącymi tunel, na którym umieszczona jest miarka zwijana wskazująca szerokość obszycia. Materiał posiada również metalowe oczka kaletnicze wzmacniające strukturę. W prawej górnej części kolażu widoczny jest dach rozpięty na drewnianej konstrukcji pergoli; czerwone okręgi zaznaczają miejsca, w których w poprzeczne kieszenie tkaniny wsunięte są usztywniające rurki o średnicy 17 mm. Dolna fotografia po prawej stronie pokazuje ten sam system w stanie złożonym, gdzie materiał układa się w estetyczne fałdy podciągnięte do jednej z belek konstrukcyjnych, co uwydatnia sposób pracy zadaszenia na stalowych linkach prowadzących. Całość opisu uzupełnia czytelna etykieta tekstowa z liniami pomocniczymi, wskazująca na zastosowanie rurek wzmacniających wewnątrz obszytych tuneli tkaniny.

Rurki w obszytych kieszeniach tkaniny

Tkanina dachu posiada obszyte kieszenie, w których wsunięte są rurki o średnicy ø17mm.

Dzięki tym sztywnym rurkom, tkanina przy rozkładaniu i składaniu dachu, układa się równomiernie.