Masz pytania? Zadzwoń+48 518 075 074

pon-pt 8:00-16:00 biuro@e-markizy.pl

Pergola Simple Pomiar i Dane Techniczne

S=Szerokość pergoli
W=Wysięg

Model 3D przedstawiający jednomodułową pergolę tarasową zamontowaną do elewacji budynku, z zaznaczonymi parametrami wymiarowymi. Konstrukcja w kolorze ciemnoszarym (antracytowym) posiada zadaszenie z tkaniny rzymskiej w kolorze białym, rozpięte na poprzecznych profilach. Na grafice widoczny jest system nośny oparty na dwóch przednich słupach oraz prowadnicach bocznych. Zielone linie pomocnicze ze strzałkami definiują kluczowe wymiary techniczne: Wysięg (W) mierzony wzdłuż lewego boku od ściany do frontu. Szerokość (S) mierzona na froncie konstrukcji między zewnętrznymi krawędziami słupów. W górnej części znajduje się informacja tekstowa: „1 moduł od 2 do 4,5m”, wskazująca na zakres dostępnych szerokości modułu. Wizualizacja techniczna prezentuje również daszek ochronny nad zwiniętym materiałem przy ścianie oraz system rynnowy zintegrowany z belką frontową.

I moduł: od 2 do 4,5m

Wizualizacja 3D dwumodułowej pergoli tarasowej zamontowanej do fragmentu ściany, prezentująca sposób pomiaru konstrukcji. Konstrukcja: Pergola w kolorze antracytowym z białym poszyciem dachowym, składająca się z dwóch połączonych modułów wspartych na trzech nogach frontowych. Zadaszenie: Materiał dachu jest częściowo rozwinięty, zamocowany do szyn prowadzących. Oznaczenia wymiarów (zielone strzałki i tekst): Nagłówek: "II moduły od 4,5 do 7m". Szerokość (S): Strzałka dwustronna określająca wymiar frontu zadaszenia. Wysięg (W): Strzałka dwustronna określająca długość lewego boku konstrukcji (od ściany do nogi). Detale: Grafika wyraźnie rozróżnia płaszczyznę frontową ("FRONT") oraz boczną ("LEWY BOK") dla ułatwienia poprawnego pomiaru.

II moduły: od 4,5 do 7m

Rysunek techniczny przedstawia schematyczny przekrój boczny konstrukcji, jaką jest pergola Simple, zamontowanej do pionowej ściany budynku. Na białym tle widoczny jest czarny szkic liniowy z czerwonymi oznaczeniami kluczowych wymiarów. Ściana, do której przytwierdzona jest pergola, została zaznaczona gęstym, ukośnym kreskowaniem. Od ściany odchodzi pod lekkim kątem nachylenia prowadnica dachowa, wsparta na końcu przez pionowy słup nośny. Pod prowadnicą, przy samej ścianie, widoczny jest mechanizm rzymski z charakterystycznie pofałdowaną, złożoną tkaniną dachową. Schemat zawiera następujące oznaczenia wymiarowe: wielka litera H określa całkowitą wysokość montażową na ścianie, wielka litera W wyznacza wysięg konstrukcji liczony od ściany do krawędzi zewnętrznej słupa, natomiast symbol H1 definiuje wysokość słupa przedniego. Dodatkowo, przy górnej krawędzi słupa zaznaczono małą literę x, określającą wysokość profilu ramy. Czerwone strzałki pomocnicze precyzyjnie wskazują punkty graniczne dla każdego z parametrów, co pozwala na właściwe dopasowanie pergoli Simple do warunków zabudowy.

Widok z boku

W=Wysięg pergoli
H=Wysokość pergoli przy ścianie (zależna jest od wysięgu oraz stopnia nachylenia pergoli-szczegóły w kolejnym kroku)

H1=Wysokość profila podporowego (standard 230cm) (możliwość wykonania niższych podpór. Podpory wyższe powyżej 230cm są nie zalecane i wykonywane są opcjonalnie bez gwarancji)

X=Wysokość elementu nad podporą (standard 21cm)

Pergola Simple Pomiar modułów:

Grafika techniczna zatytułowana "MODUŁOWOŚĆ" przedstawiająca schematyczne rysunki izometryczne konstrukcji zadaszenia (pergoli/markizy) w dwóch wariantach konfiguracyjnych. Sekcja lewa: 1 moduł Rysunek: Przedstawia pojedynczy moduł zadaszenia wsparty na dwóch przednich nogach, montowany bezpośrednio do ściany budynku. Widoczne poszycie materiałowe oraz konstrukcja nośna. Dane techniczne: Szerokość max – 450 cm Wysięg max – 500 cm Sekcja prawa: 2 moduły Rysunek: Przedstawia podwójną konstrukcję składającą się z dwóch połączonych modułów. Całość wsparta jest na trzech przednich nogach (dwie skrajne i jedna środkowa na łączeniu). Dane techniczne: Szerokość max – 700 cm Wysięg max – 500 cm Informacje dodatkowe (na dole grafiki): Podpis pod rysunkami: "*Prowadnica – zawsze w osi nogi".

S=Szerokość pergoli
S=Szerokość całkowita modułów
S1, S2=Szerokość poszczególnych modułów

Pergola Simple produkowana jest na wymiar. Jeżeli chodzi o szerokość to nie ma standardowych rozmiarów. Maksymalna szerokość jednego modułu to 450cm, a dwóch to 700cm. Maksymalny wysięg to 500cm. Standardowa wysokość przednich podpór to 230cm. Do zamówienia lub wyceny podajemy zawsze całkowitą zewnętrzną szerokość pergoli.

Techniczny rysunek liniowy w rzucie aksonometrycznym (perspektywicznym) przedstawiający konstrukcję pergoli tarasowej zamontowanej do narożnika ścian. Grafika ukazuje kompletną strukturę szkieletową składającą się z dwóch prowadnic bocznych, dwóch przednich słupów wsporczych osadzonych na stopach montażowych oraz pełnego poszycia dachowego. Wyraźnie zaznaczono detale połączeń mechanicznych, rynnę zintegrowaną z belką frontową oraz sposób ułożenia materiału na profilach poprzecznych. Schemat prezentuje produkt w pełnym rozłożeniu, obrazując przestrzeń użytkową pod zadaszeniem.

Pergol Simple – Widok ogólny

Tarasola Simple – Widok z boku, rzut boczny

Pergola Simple – Widok z góry, rzut górny

Grafika techniczna przedstawiająca zestawienie ponumerowanych komponentów konstrukcyjnych pergoli lub markizy tarasowej. Na jasnym tle widoczne są trójwymiarowe modele (rendery) siedmiu elementów, ułożone w dwóch kolumnach: Element nr 1: Główny profil nośny zintegrowany z mechanizmem korbowym i obudową przekładni w kolorze szarym. Element nr 2: Słupek podporowy lub ramię montażowe z płaską stopą montażową posiadającą podłużne otwory na śruby oraz uchwytem przegubowym na zakończeniu. Element nr 3: Podłużny profil rynnowy lub maskownica o przekroju otwartym w kształcie litery U. Element nr 4: Krótki odcinek profilu aluminiowego o prostokątnym przekroju z wewnętrznymi prowadnicami. Element nr 5: Dwa metalowe pierścienie dystansowe lub podkładki o specyficznym, nieregularnym kształcie wewnętrznym (wycięcia stabilizujące). Element nr 6: Szeroki, płaski element maskujący lub blacha osłonowa z zagiętą krawędzią boczną. Element nr 7: Arkusz blachy trapezowej lub falistej, stanowiący element pokrycia dachu lub wypełnienia konstrukcji. Wszystkie podzespoły są przedstawione w jednolitej, szarej kolorystyce z wyraźnym światłocieniem, co podkreśla ich kształt i detale techniczne.

Pergola Simple Komponenty Lista elementów pergoli:

1. Prowadnice
2. Profile podporowe
3. Rynny
4. Profil spinający
5. Profil napędu:
– TNA.201.01 (wał wewnętrzny)
– TNA.202.01 (wał zewnętrzny)
6. Obróbka blacharska
7. Daszek systemowy

Grafika techniczna podzielona na dwie sekcje, prezentująca system odprowadzania wody oraz przekroje profili konstrukcyjnych pergoli tarasowej. Lewa strona (Odprowadzenie wody): Schematyczna wizualizacja 3D pergoli przyściennej z rozłożonym białym poszyciem dachowym. Duża niebieska strzałka na dachu wskazuje kierunek spływu wody w stronę rynny przedniej. Mniejsze, jasnoniebieskie strzałki pokazują przepływ wody z rynny do wnętrza pionowych słupów nośnych, a następnie pionowo w dół, co obrazuje zintegrowany system odpływowy. Prawa strona (Przekroje profili): Dwa rysunki techniczne przedstawiające przekroje poprzeczne aluminiowych elementów konstrukcyjnych z podanymi wymiarami: Profil podporowy: Prostokątny przekrój o wymiarach 110 mm wysokości na 60 mm szerokości. Wnętrze profilu jest puste, z widocznymi wypustkami montażowymi w narożnikach i na środku ścianek bocznych. Profil prowadnicy: Przekrój o wymiarach 110 mm wysokości na 60 mm szerokości o złożonym kształcie wewnętrznym, zawierający specjalne szyny i komory przeznaczone do prowadzenia mechanizmu tkaniny.

Odprowadzanie wody z pergoli, przekroje profili

Grafika przedstawia szczegółowy rysunek techniczny konstrukcji pergoli, zawierający wymiarowanie frontu, detale stopy montażowej oraz schemat odprowadzenia wody. Widok z przodu (lewa strona grafiki): Rysunek prezentuje konstrukcję wspartą na dwóch pionowych słupach o szerokości profilu wynoszącej 6 cm. Całkowita wysokość konstrukcji oznaczona jest literą „H”. Maksymalna szerokość między osiami słupów jest określona jako „S max = 400 cm”. Górna część konstrukcji zawiera poziomą ramę z zaznaczonymi profilami o grubości 6 cm. Podstawa słupów została ujęta w okręgi, od których odchodzą linie pomocnicze do szczegółowych widoków stóp montażowych. Odprowadzenie wody i stopa montażowa (prawa górna część): Odprowadzenie wody: Trójwymiarowy model przekroju dolnej części słupa. Słup ma kształt prostokątny, a u jego podstawy widoczne jest wycięcie, przez które niebieskie strzałki wskazują kierunek wypływu wody na zewnątrz stopy. Rzut stopy z góry: Kwadratowa płyta montażowa o wymiarach 120 mm na 120 mm. Posiada osiem otworów: cztery okrągłe w narożnikach wewnętrznych oraz cztery podłużne (fasolkowe) rozmieszczone symetrycznie po bokach. Rozstaw stóp (prawa dolna część): Schemat przedstawia dwie stopy montażowe widziane z góry, rozstawione na odległość oznaczoną literą „S”. Pojedyncza stopa o szerokości 120 mm jest podzielona na sekcje wymiarowe: boczna część z otworami fasolkowymi (30 mm), środkowa część kolumny (60 mm) oraz druga boczna część (30 mm). Głębokość stopy wynosi 120 mm.

Widok z przodu, rozstaw stóp, odprowadzanie wody

Karta techniczna „PAKIET MATERIAŁU” zawierająca tabele wyliczeń dla zadaszenia pergoli Simple. Pierwsza tabela określa zależność wysięgu konstrukcji (P) od wysięgu daszka systemowego (b), ilości belek przeciwwietrznych (l) oraz wysokości pakietu po złożeniu (hp). Druga tabela przedstawia minimalny spadek dachu (S) w procentach w relacji do maksymalnego rozstawu prowadnic (L). Obok widoczny rysunek techniczny profilu bocznego z naniesionymi wymiarami b i hp.

Pakiet materiału dachu pergoli

Tabela z wyliczeniami materiału i daszka pergoli.

Wysokość pakietu hp zależy od rozstawu pomiędzy belkami przeciwwietrznymi. Na życzenie można zmniejszyć odległość między belkami, jednocześnie zmniejszając wysokość pakietu

Przykładowy Montaż Pergoli Przyściennej

Schemat techniczny w rzucie z góry przedstawiający rozmieszczenie punktów montażowych konstrukcji pergoli względem osi i szerokości całkowitej. Oś konstrukcji: Przez środek rysunku przebiega pionowa linia punkt-kreska wyznaczająca centralny punkt symetrii układu. Szerokość całkowita: Pozioma linia wymiarowa określająca pełny dystans zewnętrzny między skrajnymi punktami montażowymi. Punkty montażowe: Na schemacie zaznaczono trzy uchwyty montażowe o oznaczeniu kodowym TDB.001.03. Jeden umieszczony centralnie na osi konstrukcji oraz dwa skrajne. Wymiarowanie boczne: Skrajne uchwyty są odsunięte od zewnętrznej krawędzi szerokości całkowitej o dystans wynoszący 30 mm, co zaznaczono pomocniczymi liniami wymiarowymi po obu stronach. Geometria: Przerywane linie ukośne łączą centralny punkt montażowy ze skrajnymi górnymi punktami, obrazując zależności przestrzenne między elementami nośnymi.

1. Montaż uchwytów ściennych | Pergola Simple jest mocowana do ściany za pomocą dwóch, skrajnych uchwytów montażowych. Należy je odpowiednio zamocować do podłoża (również do ściany z ociepleniem).

2. Połączenie profili podporowych z rynną | Pergola łączenie profili podporowych z rynną. Nałożyć rynnę na śruby M8, następnie założyć uchwyt TDB.004.02 i nakręcić nakrętki M8.

Rysunek techniczny i schemat montażowy pergoli tarasowej przyściennej. Główna ilustracja przedstawia trójwymiarowy model konstrukcji składającej się z dwóch prowadnic bocznych zamontowanych pod kątem do ściany budynku oraz dwóch przednich słupów podporowych. Na schemacie znajdują się trzy powiększone detale techniczne z opisami w języku polskim: Mechanizm korbowy: Widok z boku na mechanizm napędowy markizy, umiejscowiony przy styku prowadnicy ze ścianą. Uchwyt ścienny: Eksplozywny schemat montażowy pokazujący stalowy uchwyt w kształcie litery U, śrubę imbusową, podkładki oraz nakrętkę, służące do przytwierdzenia konstrukcji do elewacji. Podpis wskazuje: „Uchwyt, który przykręcamy do ściany”. Łączenie prowadnic i uchwytu: Przekrój boczny pokazujący punkt styku poziomej ramy z pionowym słupem oraz mechanizm mocowania szyny prowadzącej. Całość wykonana w formie czarno-białego rysunku liniowego z akcentami kolorystycznymi na elementach montażowych (śruba) oraz liniach pomocniczych wskazujących lokalizację detali na głównym modelu.

3. Połączenie prowadnicy z uchwytami ściennymi i przednią bramką pergoli | Pergola może być wyposażona w mechanizm ręczny – korbowy (widoczny na zdjęciu). W tym wypadku rozwijanie i zwijanie tkaniny, odbywa się za pomocą korby. Opcjonalnie pergolę możemy wyposażyć w napęd automatyczny. Prowadnicę z uchwytem ściennym należy połączyć za pomocą śruby ampułowej 8×70, używając do tego dwóch podkładek i narkętki 8. Prowadnicę od frontu połączyć z uchwytem za pomocą śruby ampułowej 8×60, dwóch podkładek i nakrętki 8.

Złożony rysunek techniczny przedstawiający całościową konstrukcję pergoli przyściennej oraz detale jej zakotwiczenia do podłoża i ściany. Główny schemat (góra): Widok izometryczny pergoli zamontowanej do ściany budynku. Konstrukcja składa się z dwóch prowadnic bocznych nachylonych pod kątem, opartych z przodu na dwóch pionowych słupach nośnych. Całość tworzy szkielet zadaszenia tkaninowego. Detal montażowy lewy (dół): Zbliżenie na połączenie belki poprzecznej z profilem prowadnicy. Czerwone strzałki wskazują kierunek osadzania elementów oraz punkty mocowania śrub w gniazdach technologicznych. Widoczny jest boczny dekiel profilu z otworami montażowymi. Detal stopy słupa (dół po prawej): Zbliżenie na dolną część pionowego słupa nośnego, zakończonego prostokątną stopą montażową z czterema otworami. Etykieta tekstowa z linią pomocniczą precyzuje użyte elementy złączne: „Szpilka 10, Nakrętka 10, Podkładka 10”. Stopa jest przykręcona do podłoża za pomocą widocznych śrub z nakrętkami.

4. Montaż profilu spinającego | Wsunąć profil spinający (kierunek ruchu obrazują czerwone strzałki) i przykręcić śrubą M6. Po montażu profilu spinającego należy ustawić przekątne oraz piony, a następnie zakotwiczyć stopy do podłoża. Zalecana średnica szpilki mocującej to 10mm. Stopę możemy przymocować do podłoża betonowego, kostki brukowej lub innego podłoża.

Rysunek techniczny przedstawiający dwumodułową pergolę przyścienną wraz z detalami połączeń systemowych: Widok ogólny (góra): Szeroka konstrukcja składająca się z dwóch modułów zadaszenia, wsparta na trzech słupach nośnych (dwa skrajne i jeden środkowy). Detale środkowe (dół): Seria rysunków szczegółowych połączonych liniami pomocniczymi z centralnym punktem styku dwóch modułów: Zbliżenie na zakończenie belek z maskownicami bocznymi. Przekrój poprzeczny mechanizmu jezdnego z widocznym wózkiem i punktem podwieszenia tkaniny. Schematyczny rzut profilu wózka jezdnego wewnątrz prowadnicy. Widok górnej części słupa środkowego z wystającymi szpilkami montażowymi i nakrętkami, przygotowanego do osadzenia podwójnego uchwytu prowadnic.

5a. Połączenie modułowe (w jeden dach)

Rysunek techniczny przedstawiający detale montażowe uchwytu ściennego do profilu konstrukcyjnego, zaprezentowany w dwóch ujęciach: izometrycznym (perspektywicznym) oraz bocznym (płaskim). Widok lewy (aksonometria): Ukazuje rozstrzelony schemat montażu (eksplodujący). Po lewej stronie widoczny jest metalowy wspornik w kształcie litery U z otworami, podpisany jako „Uchwyt przykręcany do ściany”. Obok niego znajdują się elementy złączne: długa śruba imbusowa, podkładka oraz nakrętka. Po prawej stronie widoczny jest profil czołowy belki z wyciętym gniazdem montażowym, w które wsuwany jest wspornik. Belka posiada widoczne łby śrub mocujących boczny dekiel oraz okrągły otwór technologiczny w bocznej ściance. Widok prawy (rzut boczny): Przedstawia profil boczny uchwytu zamontowanego na pionowej płaszczyźnie (ścianie) oraz końcówkę belki przygotowaną do połączenia. Uchwyt ścienny ma ściętą górną krawędź i otwór montażowy w dolnej części, co wskazuje na punkt obrotu lub stabilizacji. Na boku belki widoczne są dwa wkręty mocujące oraz poziome linie dekoracyjne lub prowadnice w dolnej części profilu. Elementy tekstowe: Na obu schematach umieszczone są etykiety z liniami pomocniczymi o treści „Uchwyt przykręcany do ściany”, wskazujące na element mocujący system do podłoża. Rysunek jest czarno-biały, wykonany precyzyjną linią techniczną na białym tle

5b. Połączenie modułowe (w jeden dach) | Pergolę możemy łączyć modułowo w zależności od potrzeb. Szerokość pergoli jest w zasadzie nieograniczona. Moduły możemy łączyć szeregowo. Maksymalna szerokość jednego modułu to 4,5m.

Schemat techniczny przedstawiający system przesuwny poszycia pergoli rzymskiej z oznaczeniem kluczowych podzespołów. Na rysunku widoczne są trzy sekcje materiału rozpięte na belkach poprzecznych, poruszające się na wózkach jezdnych. Opisy wskazują na następujące elementy: Tył konstrukcji: Sekcja mocowana na stałe przy ścianie za pomocą uchwytów. Belka tylna i Wózek końcowy: Pierwsza linia podparcia materiału. Belka środkowa i Wózek środkowy: Centralny punkt podparcia tkaniny zapewniający jej odpowiednie napięcie. Belka frontowa, Wózek frontowy i Przód konstrukcji: Przedni profil prowadzący, odpowiedzialny za rozwijanie i zwijanie zadaszenia. Rysunek liniowy precyzyjnie pokazuje mechanizm rolek jezdnych zamontowanych na końcach każdej z belek.

6. Tkanina pergoli | Moduł tkaniny pergoli jest fabrycznie złożony i gotowy do instalacji na konstrukcję pergoli. Moduł tkaniny składa się z belek przeciw wietrznych. Do każdej z belek, doczepione są pasy tkaniny. Cały model należy wpiąć w wózki prowadzące (które są zainstalowane fabrycznie w prowadnice pergoli). *Aby ułatwić czynność instalacji modułu tkaniny, najlepiej użyć rusztowania lub drabin, aby podtrzymać tkaninę możliwie blisko wózków prowadzących.

Grafika przedstawia schemat montażu profilu wykończeniowego oraz przekrój boczny zamontowanej markizy. Rysunek podzielony jest na dwie części: górną, składającą się z trzech kroków montażowych, oraz dolną, ukazującą cały mechanizm w nachyleniu. Górna część schematu (etapy montażu): Krok 1: Przekrój pionowy ściany z przyłożonym kątownikiem w kształcie litery „L” (kolor granatowy). Widoczny jest wkręt samowiercący z łbem sześciokątnym skierowany w stronę pionowej części profilu. Podpis wskazuje na elementy: „ZAKLIK PROFILA” oraz „WKRĘT SAMOWIERCĄCY”. Krok 2: Profil jest już przykręcony do ściany. Strzałki wskazują kierunek montażu dodatkowego, niebieskiego elementu zatrzaskowego w kształcie otwartego pierścienia, który jest nasuwany na dolną krawędź przykręconego profilu. Krok 3: Widok finalny połączonych elementów. Element zatrzaskowy jest stabilnie osadzony na profilu bazowym, tworząc kompletne mocowanie pod konstrukcją daszka markizy. Dolna część schematu (przekrój boczny): Rysunek techniczny przedstawia markizę zamontowaną do pionowej ściany (oznaczonej kreskowaniem). Główna belka markizy jest nachylona pod kątem w dół. Pod belką widoczny jest zamontowany system profili (opisany w górnej części), biegnący wzdłuż konstrukcji. Czerwone strzałki pod konstrukcją wskazują kierunek wzdłużny, sugerując sposób wsuwania tkaniny lub elementów wykończeniowych w prowadnicę. Na końcu belki widoczne są detale konstrukcyjne: rolki oraz elementy mocujące frontowy profil markizy.

6a. Montaż tkaniny | Zamontuj profil, worek oraz jego zaklik profila worka TNS.012 wkrętem samowiercącym o wymiarze dobranym do grubości rodzaju podłoża. Uruchom motor, a następnie zjedź pierwszym wózkiem w prowadnicy ustawiając go blisko rynny.

Schemat techniczny przedstawiający instrukcję montażu tkaniny w pergoli tarasowej. Rysunek wykonany w rzucie bocznym na białym tle. Głównym elementem jest profil boczny konstrukcji zamontowany pod lekkim skosem do pionowej ściany budynku po lewej stronie. Na końcu konstrukcji znajduje się pionowa noga podporowa. Pod dachem zaznaczono niebieski kontur rusztowania lub drabiny, opisanego jako podpora umożliwiająca montaż tkaniny. Na schemacie znajdują się detale techniczne elementów konstrukcyjnych: BELKA FRONTOWA: Wskazana strzałką na przedniej części profilu. TYLNA BELKA: Powiększony przekrój profilu w kształcie rynny z elementem mocującym, pokazujący sposób prowadzenia materiału. Wymiar 30-50 cm: Odległość zaznaczona między górną krawędzią rusztowania a profilem dachowym, określająca wymaganą przestrzeń roboczą. Grafika zawiera opisy w języku polskim. Linia przerywana ze strzałkami obrazuje proces wsuwania lub naciągania tkaniny wzdłuż prowadnic od belki tylnej w stronę frontu konstrukcji.

6b. Montaż tkaniny | Umieść pakiet tkaniny na rusztowaniu w bliskiej odległości od prowadnic.

6c. Montaż tkaniny | Montaż należy zacząć od zamocowania przedniej belki. Następnie zainstalować w ten sam sposób wszystkie małe belki.

Rysunek techniczny w przekroju bocznym, składający się z dwóch sekcji (górnej i dolnej), prezentujący szczegóły montażu oraz mechanizmu zwijania materiału w pergoli tarasowej. Grafika wykonana jest w formie czarnego rysunku liniowego. Sekcja górna (Widok ogólny mocowania): Mocowanie ścienne: Lewa strona rysunku pokazuje przekrój pionowej ściany (oznaczonej skośnym szrafowaniem), do której przytwierdzona jest głowica prowadnicy pergoli. Prowadnica: Poziomy, lekko nachylony profil konstrukcyjny z widocznymi śrubami montażowymi w bocznej pokrywie. Worek tkaniny: Strzałka wskazuje na pierwszy z szeregu pofałdowanych elementów pod profilem. Jest to miejsce, w którym materiał poszycia składa się w charakterystyczną pętlę (tzw. worek) po zwinięciu pergoli w stronę ściany. Wózki jezdne: Pod prowadnicą widoczny jest rząd powtarzalnych elementów mocujących tkaninę, które przesuwają się wzdłuż profilu. Sekcja dolna (Detal listwy): Listwa mocująca do ściany: Powiększony detal techniczny wskazuje za pomocą strzałki pionowy profil przylegający bezpośrednio do elewacji. System uszczelnienia i montażu: Detal pokazuje przekrój przez uszczelkę gumową oraz specjalny wpust (keder), w którym osadzona jest krawędź tkaniny, co zapewnia szczelne połączenie materiału ze ścianą budynku i chroni przed zaciekaniem wody pod konstrukcję. Elementy złączne: Widoczny przekrój przez śrubę z łbem sześciokątnym oraz profilowaną blachę osłonową.

6d. Montaż tkaniny | Końcowym etapem jest montaż tzw. „worka” tkaniny. Należy go przymocować za pomocą listwy do ściany.

Rysunek techniczny prezentujący opcje sterowania i napędu w konstrukcji pergoli tarasowej: Widok detalu (lewy górny róg): Zbliżenie na zakończenie profilu bocznego z zaznaczonym czerwonym punktem opisany jako „Miejsce mocowania korby (jest ona rozłączna)”, dedykowane dla wersji z napędem ręcznym. Widok środkowy (izometryczny): Przedstawia górną belkę konstrukcyjną, gdzie czerwona strzałka wskazuje centralnie umieszczony komponent opisany jako „SILNIK NAPĘDOWY (w wersji elektrycznej)”. Widok dolny (rzut od przodu): Schematyczny rysunek poziomej belki pergoli z zaznaczonym centralnie punktem montażu silnika elektrycznego wewnątrz profilu.

7. Napęd i sterowanie pergolą | Pergola wyposażona jest standardowo w napęd ręczny-korbowy.W tym przypadku zwijanie i rozwijanie tkaniny, odbywa się za pomocą korby. Tkaninę możemy ustawiać i zatrzymywać w dowolnym miejscu. Korba jest rozłączna i można ją jednym ruchem zdemontować w razie potrzeby. Przy zamówieniu określamy stronę umiejscowienia korby. Za dopłatą pergola może być wyposażona w napęd elektryczny. Jest on zamocowany na głównej rurze nawojowej. Do napędu elektrycznego możemy zastosować tradycyjny przełącznik klawiszowy lub bezprzewodowego pilota. W razie potrzeby można doinstalować czujniki pogodowe.

8a. Montaż obróbki blacharskiej bez daszka

Techniczny schemat przekroju bocznego, ilustrujący detale montażowe obróbki blacharskiej do konstrukcji pergoli i ściany: Przekrój konstrukcji: Widok z boku na profil prowadnicy pergoli zamocowany do ściany (oznaczonej kreskowaniem pod kątem). Pod prowadnicą widoczne są ruchome wózki jezdne z uchwytami do belek przeciwwietrznych tkaniny. Elementy montażowe: Nad prowadnicą przedstawiono "rozstrzelony" schemat montażu obróbki blacharskiej. Wskazane są trzy kluczowe komponenty: Wkręt rozporowy: Skierowany poziomo, służący do przymocowania pionowego zagięcia obróbki bezpośrednio do ściany budynku. Wkręt do blach: Skierowany pionowo w dół, przeznaczony do połączenia obróbki blacharskiej z górną powierzchnią profilu pergoli. Obróbka blacharska: Profilowany element osłonowy o lekki skosie, który przykrywa szczelinę między ścianą a konstrukcją. Oznaczenia dodatkowe: Na profilu prowadnicy widoczny jest pionowy prostokąt obwiedziony czerwoną ramką, wskazujący miejsce osadzenia elementu konstrukcyjnego lub punktu montażowego.

8b. Montaż obróbki blacharskiej bez daszka | Wkręt rozporowy o wymiarze dobranym do grubości i rodzaju podłoża. Wkręt do blach z łbem 6-kątnym podkładowym 5,5×22.

Rysunek techniczny prezentujący system zadaszenia z profilem poddaszkowym chroniącym zwiniętą tkaninę. Schemat główny (góra): Widok izometryczny pergoli przyściennej. W górnej części, przy styku ze ścianą, widoczny jest zamontowany daszek ochronny (profil poddaszkowy) o karbowanej strukturze, który osłania mechanizm i materiał markizy. Konstrukcja oparta jest na dwóch nogach nośnych. Detal montażowy (dół): Zbliżenie na sposób osadzania elementu osłonowego. Trzy czerwone strzałki wskazują pionowy kierunek montażu szerokiego profilu na wsporniku. Wspornik o kształcie litery U jest wyposażony w cztery śruby montażowe (po dwie na każdą stronę). Etykieta z linią pomocniczą precyzuje nazwę elementu: „PROFIL PODDASZKOWY”.

9a. Montaż daszka systemowego | Wsunąć profil poddaszkowy (kierunek ruchu obrazują czerwone strzałki) i przykręcić śrubą M6.

Schemat techniczny w przekroju bocznym przedstawiający montaż systemowego daszka ochronnego nad konstrukcją pergoli lub markizy. Rysunek wykonany jest w formie czarnych linii konturowych na białym tle z opisami w języku polskim. Na grafice widoczne są następujące elementy konstrukcyjne: Ściana budynku: Pionowy element z lewej strony oznaczony szrafowaniem ukośnym, do którego zamocowana jest konstrukcja. Daszek systemowy: Płaski, lekko nachylony element osłonowy znajdujący się nad głównym profilem konstrukcyjnym. Obróbka blacharska: Wygięty profil uszczelniający styk daszka ze ścianą budynku, chroniący przed zaciekaniem wody. Wkręt rozporowy: Element montażowy wskazany nad obróbką blacharską, służący do przytwierdzenia osłony do elewacji. Profil poddaszkowy: Główna belka nośna (prowadnica) ustawiona pod skosem, na której zaznaczono czerwonymi ramkami miejsca montażu uchwytów. System ruchomy: Pod profilem poddaszkowym widoczny jest mechanizm z szeregiem powtarzalnych elementów (wózków/uchwytów), które odpowiadają za podtrzymywanie i przesuwanie poszycia tkaninowego. Całość przedstawia sposób zabezpieczenia mechanizmu pergoli przed opadami atmosferycznymi i zanieczyszczeniami za pomocą systemowej osłony zintegrowanej z elewacją.

9b. Montaż daszka systemowego | Wkręt rozporowy o wymiarze dobranym do grubości i rodzaju podłoża. Obróbka blacharska. Daszek systemowy: Blacha trapezowa TRB-12/1064 Profil poddaszkowy

Grafika składa się z czterech paneli prezentujących detale konstrukcyjne oraz system odprowadzania wody w pergoli tarasowej: Pierwszy panel (od lewej): Rysunek techniczny izometryczny przedstawiający dolną część pionowego słupa konstrukcyjnego o profilu prostokątnym, zamontowanego na kwadratowej stopie montażowej. Stopa posiada podłużne otwory fasolkowe na śruby mocujące. U podstawy słupa widoczne jest wycięcie (odpływ), z którego niebieskie strzałki wskazują kierunek wypływu wody na zewnątrz. Drugi panel: Schemat techniczny stopy montażowej słupa widoczny z góry. Stopa ma kształt kwadratu o wymiarach 120 mm na 120 mm z ściętymi narożnikami. Na schemacie zaznaczono sześć wewnętrznych otworów montażowych oraz cztery zewnętrzne otwory fasolkowe rozmieszczone symetrycznie przy krawędziach. Trzeci panel: Ilustracja poglądowa pergoli przyściennej z rozłożonym białym zadaszeniem tkaninowym. Niebieskie strzałki obrazują system rynnowy: woda spływa z połaci dachu do rynny przedniej, a następnie jest kierowana do wnętrza pionowych słupów wsporczych, którymi płynie pionowo w dół. Czwarty panel (od prawej): Zdjęcie rzeczywiste dolnej części białego słupa pergoli ustawionego na trawie. W dolnej części profilu widoczny jest okrągły otwór rewizyjny lub odpływowy, ukazujący czarne wnętrze profilu.

10. Odprowadzanie wody | Tkanina po całkowitym rozwinięciu jest całkowicie naprężona. Woda opadowa, spływa do przodu pergoli (do jej rynny). Następnie woda jest odprowadzana poprzez przednią podporę. (prawą lub lewą do ustalenia podczas zamówienia).

Grafika o charakterze informacyjnym prezentuje różne warianty oświetlenia stosowane w nowoczesnych systemach pergoli, podzielona na cztery sekcje wizualne. W górnej części umieszczono dwie ponumerowane ilustracje schematyczne: punkt numer jeden przedstawia profil aluminiowy z wbudowanymi punktowymi diodami LED, natomiast punkt numer dwa ukazuje liniową listwę LED zamontowaną wzdłuż ramy konstrukcyjnej pergoli. Dolna część grafiki zawiera dwa rzeczywiste zdjęcia efektów świetlnych po zmroku. Lewe dolne zdjęcie prezentuje fragment białego zadaszenia lamelowego oświetlonego pojedynczym, punktowym źródłem światła o ciepłej barwie, które rzuca delikatną poświatę na sąsiednie lamele. Prawe dolne zdjęcie ukazuje narożnik pergoli z dwiema liniowymi listwami LED, które emitują intensywne, białe światło, oświetlając krawędzie konstrukcji oraz jasne poszycie dachowe, tworząc nowoczesny i nastrojowy klimat strefy wypoczynkowej. Całość jest przedstawiona w sposób przejrzysty, ułatwiający porównanie estetyki i funkcjonalności różnych systemów oświetleniowych.

11. Oświetlenie LED pergoli | Pergola może być opcjonalnie wyposażona w oświetlenie LED. Występuje ono w dwóch wariantach. Pierwszy wariant to oświetlenie punktowe. Specjalne oczka LED umiejscowione są w profilach dachowych. Ich ilość uzależniona jest od wielkości pergoli i dobierana indywidualnie. Oświetleniem sterujemy za pomocą pilota. Poza funkcjami włącz/wyłącz, możemy również dowolnie sterować natężeniem światła. Drugi wariant (zdecydowanie tańszy) to oświetlenie taśmowe LED. Jest to specjalny pasek LED, który zintegrowany jest w przedniej rynnie pergoli. Podobnie jak w punkcie 1, oświetleniem sterujemy za pomocą pilota.